Wpisy oznaczone tagiem mieszkańcy



Dolina Rzeki Łydyni

Dolina Rzeki Łydyni Jedną z najciekawszych atrakcji a zarazem największą chlubą dla mieszkańców Ciechanowa jest jedyny w swoim rodzaju zespół przyrodniczo – krajobrazowy Dolina Rzeki Łydyni. Nie Było by w tym nic szczególnego i godnego uwagi, gdyby nie fakt, że obszar ten zlokalizowany jest w samym centrum Ciechanowa. Liczy on 57,31ha i jest pod prawną ochroną. Nie wiele jest miast w Polsce, które mogą pochwalić się tak pięknym krajobrazem. Dolina dzieli miasto na dwie części, rosną tu brzozy, topole i olchy. Miejsce bogate w oczka wodne , zarośla czy torfowiska stały się bazą dla dzikiego ptactwa głównie wodnego. Nie jeden ornitolog byłby pod wrażeniem tego pięknego miejsca, ponieważ zamieszkuje tu ponad 62 gatunki ptaków od błotniaków stawowych, myszołowów, derkaczy po bażanty oraz wodne ssaki tj. bobry czy wydry. Zwierzęta ta stanowią nie lada atrakcję dla turystów, ponieważ większość z nich zamieszkuje raczej daleko od miejskiego zgiełku czy ludzi. Świadczy to jak wspaniałym i uroczym miejscem jest Dolina Rzeki Łydygi.

Z kart historii Szczawnicy

Z kart historii Szczawnicy Nazwa Szczawnica pochodzi od kwaśnych wód zw. szczawami. Pierwsza wzmianka o tej miejscowości pochodzi z 1413 roku. Do XVIII wieku Szczawnica była częścią Starostwa Czorsztyńskiego. Jako miejscowość uzdrowiskowa znana jest od przeszło 200 lat. Szybki rozwój miejscowości nastąpił w II połowie XIX wieku, gdy właścicielem uzdrowiska został Józef Szalay. Był on właścicielem i pomysłodawcą uzdrowiska. Zbudował pierwsze łazienki i pierwsze budynki zdrojowe oraz pensjonaty. Dał oprawę architektoniczną źródłom: Magdaleny, Walerii, Jana, Szymona, Heleny i Anieli. Unowocześnił również tamtejszy Park Zdrojowy i wybudował kaplicę zdrojową. Dzięki niemu do Szczawnicy przyjeżdżali znani ludzie, chociażby Józef Dietel. Tuż przed śmiercią Szalay zapisał Zakład Zdrojowy Akademii Umiejętności w Krakowie. Akademia w 1880 roku rozpoczęła budowę Dworku Gościnnego i dokończyła budowę drogi przez Pieniny do Czerwonego Klasztoru. W 1909 roku uzdrowisko kupił Adam Stadnicki. Wyremontował on domy zdrojowe, zrobił ujęcia nowych źródeł i poszerzył Park Górny. Pierwsze w Polsce inhalatorium wyposażone w komory pneumatyczne powstało jeszcze przed II wojną światową, tj. w 1933 – 1936 roku. Tuż po wojnie uzdrowisko stało się własnością Skarbu Państwa. Wybudowano nowe sanatoria branżowe i nowy Zakład Przyrodoleczniczy. Prawa miejskie Szczawnica uzyskała w 1962 roku. Szczawnica położona jest w niesamowicie malowniczej Dolinie Grajcarka pomiędzy Pasem Radziejowej, a Małymi Pieninami na wysokości od 430 do 560 m.n.p.m. Miejscowość ta jednocześnie leży w strefie przygranicznej ze Słowacją. Odpowiednim warunkom geologicznym Szczawnica zawdzięcza swoje wody mineralne. Około 2/3 miasta stanowią lasy, co ma bardzo dobry wpływ na tamtejszy mikroklimat. Dzięki lasom w uzdrowisku nie występują silne wiatry, a powietrze jest bardzo czyste. Dodatkowo warunki polepsza mała ilość opadów i duże nasłonecznienie tego terenu. Szczawnica jest dzięki temu idealnym miejscem do poprawienia zdrowia. Zielone tereny Szczawnicy są pod ochroną ze względu na bogate walory przyrodnicze. Na tym terenie znajduje się Pieniński Park Narodowy, PIENAP na Słowacji oraz Popradzki Park Krajobrazowy. Szczawnica rozwinęła się głównie dzięki źródłom mineralnym. Specyficzny mikroklimat, uzdrawiające wody, piękne otoczenie sprawiają, że ludzie bardzo chętnie do Szczawnicy przyjeżdżają i często kilkakrotnie jeszcze wracają.